Realisatie, acceptatie, revalidatie en vooral motivatie

Dag van het jaar

πŸŽ’πŸ“– Veilig terug naar school!!! πŸŽ’πŸ“–

Fijne dinsdag. En ik kan jullie blijven bestoken met mijn saaie leven πŸ˜‚.

Het is gebeurd en ik heb bewezen

Gisteren

Zoals jullie al wisten moest ik om 6:30 in het ziekenhuis zijn. Niemand vertelt je echter dat op dat tijdstip de loketten pas opengaan. Normaal steek je identiteitskaart in zo een zuil en krijg je een ticket met een route. Nu moest ik eerst langs het centraal onthaal. Echt leuk voor iemand die nerveus is.

Maar daar bandje om arm gekregen en dan kon ik naar de afdeling. Gelukkig wist ik de weg want ze was aan de overkant van de afdeling waar ik zo lang heb gelegen twee jaar terug.

De ruggenprik en operatie zijn allemaal pijnloos verlopen. Wel raar de chirurgen, ja wel het waren er twee 😹 en de verpleegkundige te horen discussiëren van hoe en waar de incisie moest komen en ondertussen enkel gewoon een soort van druk op je voet te voelen. En nee, ik heb niet gekeken naar wat ze deden. Er hing een groot blauw laken in de weg 😹.

Maar het gevoel dat die ruggenprik teweegbrengt. Je benen voelen als lood, net als je achterwerk en wat je ook probeert ze bewegen geen millimeter.

Alleen denk ik wel dat ze me iets te goed hebben verdoofd. In plaats van de voorziene 2 u heb ik zeven uur verdoofd geweest. En van de dokter mocht ik zelfs na het uitwerken van de verdoving nog het bed niet uit.

Kan je je het al inbeelden? Voor niets en alles moest ik verpleging bellen 🀣. Echt iets voor mij.

Ondertussen is verdoving uitgewerkt en kwam natuurlijk de pijn. We zijn begonnen met een dafalgan en ik hoop dat het zo blijft.

Manoeuvreren thuis met die manke poot gaat nog gezellig worden want het is zelfs geen volledige gips. En de zool en de achterkant en de rest wordt samengehouden door windels en wat.

Weet niet of dit zo gaat blijven. Misschien dat er morgen een definitieve gips wordt gezet. Geen idee. Maar als er een definitieve gips komt dan ga ik een roze of paarse vragen, denk ik.

Lachgangers,

Zo is maar weer eens bewezen dat ontruimd niet vergaat. Dank jullie allemaal voor de kaarsjes, aanmoedigingen en beterschapswensen. Het is echt een hart onder de riem te lezen en horen dat er zo veel mensen om me geven.

Daarom nogmaals dank je wel.

Thank you for subscribing!

Please check your email to confirming your subscription.