Goedemorgen, fijne dinsdag

Afbeelding voor aandacht – Bron: Pinterest.

Gisteren

Niet veel beedmateriaal vandaag. De binnenkant van een ziekenhuis is niet bepaald leuk. Dus maar een tekstje hoe het allemaal verlopen is.

Dus eerst neuroloog. Geen nieuwe verwikkelingen, buiten dat er mogelijks nog iemand is in hun patientenbestand met dezelfde aandoening. En omdat hij/zij als symptoom ook vernauwing van de slokdarm heeft, had hij mij ineens ook maar opgegeven om een röntgenfoto te maken van slokdarm en buik. Verder zijn de spieren in mijn nek zo hard, dat het steen lijkt. Daaraan ga ik samen met de kinesist van mijn zorgteam oefeningen voor bedenken, die ik dan met Vincent kan doen.

Hij gaf ook zijn goedkeuring voor de operatie aan mijn been omdat het garagandeerd zelfs bij een gedeeltelijk geslaagde operatie winst zou opbrengen maar daar hoor ik volgende week donderdag meer over. Maar volgens de woorden van de neuroloog zou het allemaal in de nabije toekomst plaats hebben.

Na de neuroloog ( afspraak om 11u) had ik om 14 u een afspraak op cardiologie om mijn holter te laten aanbrengen. De ruime tijdspanne tussen de afspraken is, door een gesprek met de sociaal assistentes, geschronken tot een uurtje. Maar mijn dossier gaat dus naar de overheid om erkenning te krijgen als mindervalide. (regelt eventuele tegemoetkomingen en hulp die ik kan krijgen, maar ook bijvoorbeeld een mindervalidenparkeerkaart)

En kan zeggen dat zoiets rauw op je dak valt. Want eigenlijk vond ik dat ik het al bij al nog vrij goed er van af bracht. Maar als je dan, via een vragenlijst, voorgeschotelt krijgt hoeveel mijn partner eigenlijk doet en hoe weinig ik nog zelf doe, dan is het wel even slikken. En dat dan allemaal door “vermoeidheid” en een “beetje een beklemmend gevoel” op de longen.

Ben benieuwd hoe dat gaat laat lopen. Reken al vast op niets want ik val voor zulke dingen meestal uit de boot.

Avondeten

Na de hele dag bijna in het ziekenhuis hebben doorgebracht, zagen we beiden echt tegenop het koken. Dus maar besteld. Ik een schotel met zoete aardappelfrietjes, kip en kebab. En mijn partner een kaaspizza. Moet zeggen hoewel het lekker was, heb ik zelfs nog niet de helft opgegeten.

Vandaag

Gevoel

Vooral nog vermoeid van gisteren. Maar we zijn er weer vanaf tot december voor wat de neuroloog betreft. De cardioloog spreek ik volgende week vrijdag. Dus even pauze van de medische geseling 😅😅😅. Dat ding rond je nek zorgt ook niet voor een goede nachtrust dus snap ergens wel dat de batterijen niet opgeladen zijn.

Plannen

Rusitg ontbijten, wandelingetje en dan weer naar het ziekenhuis om de holter binnen te leveren. En dan weer rust, gewoon totale rust. Ik denk zelfs zonder TV of muziek.

Lachgangers,

Ik zeg altijd ieder huisje heeft zijn kruisje, en we kunnen dikwijls niet inschatten wat de zwaarte is. Maar een ding weten we wel. Een glimlachje en een groet kunnen al veel doen voor iemands gemoed.