Afbeelding voor aandacht – Bron: Pinterest.
Gisteren
Huisarts bezocht. Omdat ik zei, heel trots op mezelf, dat ik op een dag bijna twee kilometer had gelopen maar dat ik de dag er na wel doodmoe was, stelde ze voor misschien voor daguitstappen een rolstoel mee te nemen. Nu ik ben een simpel mens, maar de logica ontgaat me compleet. Ik moet bewegen om de vermoeidheid tegen te gaan, waaronder ook af en toe eens grenzen moeten afgetast worden. Dat ik daarbij “gezond” moe word, lijkt me gewoon logisch. En vind een “verplicht terrasje een veel betere rustpauze. Ik zie mezelf gewoon nog niet in of achter een rolstoel lopen. Zelfs een rollator zie ik gewoon niet gebeuren, nog niet.
Dus met mezelf de afspraak gemaakt de operatie en revalidatie er van af te wachten en dan verder te oordelen. Probleem is dat als ik nu een rolstoel aanvraag dat ik hem pas na vijf jaar kan moderniseren of upgraden, dus wil er zo lang mogelijk mee wachten.
Bij de kinesist een uitdagend parcour gekregen. Benen, armen, schouders en stretchen op het programma. Eerst de leg-press, dan de leg-extension om daarna zittend te roeien en een staaf naar beneden te trekken vanuit de schouders. De stretch was niet meer dan een zware elastiek onder de bal van de voet en dan maar trekken. Moet zeggen het was een uitdaging. Maar ik heb ze weer goed afgerond. Weer een pluimpje voor mezelf.
Eens terug thuis was het tijd voor ontspanning met mijn trouw maatje bij me. En ondertussen schiet haakproject 2 goed op. Rokje of jurkje, ik ben er nog niet goed uit. En alles in een kleur of de helft in een bijpassende cakewol? Vragen, vragen en nog eens vragen 🤣🤣🤣.
Avondeten
Mijn buurvrouw had weer een bakje achtergelaten op het bankje vanmorgen en dat heb ik met veel smaak opgesmikkeld vanavond. Het was een gekruid gerecht met vlees, groentjes en pasta. Hoe het ook noemt, het was lekker, heel lekker zelfs. Zeg nu zelf, het ziet er toch lekker uit, het rook lekker en het was lekker.
Vandaag
Gevoel
Volledig op en nek begint los te komen met een soort van stijve schouders als gevolg.
Plannen
Ik heb het bos maar een dagje uitgesteld en dan blijven we maar een dagje langer. Hebben we vandaag om alles klaar te zetten. Ja 🤣 eens kom je tot het besef dat je het op jouw manier moet doen, want dat je lichaam je niet laat dwingen.
Lachgangers,
Dit keer ook weer een citaat. Van Toon Hermans deze keer.
Een kenmerk van een gelukkig hart is een vrolijk gezicht.
Vind je leuk wat je las? Geef me een 👍🏻 of schrijf een berichtje. Laat van je lezen…