Vrijdag, de dag dat alles wat informeler mag. Het weekend is bijna daar.

Gisteren

Lachgangers, ik kon geen positievere dag gehad hebben als gisteren. Eerst al een chauffeur ter beschikking, dan de gips er af, de wonde is goed genezen en het best van al ik moet geen injecties meer krijgen. Dus mijn partner kan geen wraak meer nemen😂🤣😂.

Wel wordt aangeraden om nog een week of zo met het wandelrek te blijven lopen om de stabiliteit terug te zoeken. Dat heeft dus geduurd tot ik thuis kwam en daar doe ik binnen alles al zonder dat rek, ben zelfs de trap al op gesukkeld. Heel af en toe doet het een beetje pijn maar dat is voornamelijk bij het opstaan en gaan zitten.

Ben eigenlijk in de zevende hemel.

Als traditie voorschreef zijn we natuurlijk in een fastfoodketen gestopt na het ziekenhuis. Beetje als bedankje aan de chauffeur zijn goede zorgen🤣. Het smaakte mij ook ( maar dat heeft niemand gelezen sssst).

Achteraf koffie gedronken thuis gewoon omdat die daar beter smaakt 😂. Daarna toch maar even de voetjes omhoog gelegd. De kans op zwelling van de voet is nog steeds aanwezig en heb geen zin om steunkousen te dragen.

En ondertussen ben ik de weg aan het zoeken wat dat attest van erkenning handicap mij mee verder kan helpen. Maar begin zo een vermoeden te krijgen dat ik, ook als alleenverdiener, geen recht heb op tegemoetkomingen.

Maar heb nu zoiets van wie niet waagt, die niet wint. Dus morgen maar weer eens een Federale overheidsdienst contacteren voor meer info.

Eten

Gewoon het restje witloof met zalm in de microgolf gezet, want eigenlijk ben ik best moe thuisgekomen. Bovenop de nervositeit rond alles, de sociale contacten en het rumoer van een overvolle wachtkamer was de dag wel intens.

Vandaag

Geslapen:

Wel heel onrustig, Luna had hetzelfde probleem. Maar toch een paar uurtjes kunnen rusten. Wakker geworden in de mist, buiten dan wel te verstaan.

Ja, ja de herfst is echt begonnen.

Plannen:

Vandaag weer een tripje naar het ziekenhuis. Deze keer worden mijn ogen onder de loep genomen. Dus mar weer eens een kaarsje branden en duimen en tenen kruisen wan tik heb een rijgeschiktheidsattest nodig. Het schijnt dat je niet mag rijden met een blindengeleidehond en een witte stok 🤣😂🤣.

Lachgangers

Ik heb weer een stap gezet. En ik ga gewoon door. En die glimlach, die blijft op mijn gezicht wat er ook gebeurd. Misschien klinkt het raar maar humor is hoe ik met dingen omga. Hoe slecht het ook met je gaat, er is altijd wel iets dat een glimlach op je gezicht tovert. Een kind dat lacht, een vlinder op een bloem, de zon door de bomen op je snoet… Het zijn de kleine dingen die tellen. En samen worden ze ooit groot en belangrijk en toveren ze een glimlach op je gezicht als je er aan terug denkt. Koester kleine geluksmomentjes.