Realisatie, acceptatie, revalidatie en vooral motivatie

Dag van het jaar

Woensdag

Sinds gisteren al een stuk opgeknapt en de keelpijn (afkloppen) is ook beter. Ligt de sociale babbel met de buren aan de basis? Of de realisatie dat mijn kruis toch nog niet zo zwaar is als dat van sommige anderen?

Ik weet dat anderen niet in mijn schoenen willen staan, maar toch vind ik mijn lot niet zo zwaar. Ik weet wel dat het niet gaat beteren en waarschijnlijk alleen maar slechter gaat worden. Maar op de moment noem ik het vrij doenbaar. Ok ja, ik slaap en doe mijn siësta’s met een beademingsondersteunendapparaat, maar dan slaap je toch. Ik moet geen zuurstof meezeulen, ik moet niet in een rolstoel zitten of met een rollator rondlopen. Ik ben nog vrij zelfstandig.

Natuurlijk zijn er dingen die ik niet meer kan. Ik kan geen lange wandelingen meer doen. Het duurt allemaal wet langer en af en toe gaat mijn lichaam in shut down maar ( en weer afkloppen) ik ben niet gecrasht deze maand en ben dus eigenlijk al langer niet out door uitputting.

En dat is weer een kleine mijlpaal.

Dat ik daarvoor enkele dagen tot een week siësta’s moet doen vind ik nu echt niet erg hoor. En wacht maar tot de herfst komt met wind en regen dan wordt het nog gezelliger achter het raam in warme bedje 😹. Dus nee, mij straf je daar niet meer mee. Het is een wijze van overleven geworden.

Ooo ben weer echt filosofisch bezig 😹.

Vandaag weer een uitstapje naar IKEA na het werk. Moet een andere matras. Bij de deze duwt Luna me op het randje zodat ik moet oppassen dat ze me niet uit bed duwt 🤣. Nu zakt de matras daar wel echt door. En na acht jaar (🤭) mag ze wel eens vervangen worden 😹. Denk dat ik ook voor een nieuwe eettafel ga en een laptoptafeltje aan bed want nu staat de laptop op zo een ontbijttafeltje op bed en dat is eigenlijk vrij zwaar om telkens weg te zetten. Ik moet het mij gewoon makkelijk maken. Zodat energie ergens anders gebruikt kan worden.

Ok lieve lezers ik wens jullie een fijne woensdag. En jullie weten het al, oud of jong geniet van jullie dag en vergeet niet te lachen. Je maakt misschien iemands dag.

Fotookes

En nu zit ik natuurlijk met dit liedje in mijn hoofd, deel het graag met jullie:

Met trots mogelijk gemaakt door WordPress