Het jaar begint echt op zijn laatste weekjes te lopen.
December is meestal zo een maand voor mij van terugblikken en kijken wat ik zoal gedaan heb en wat ik moet loslaten naar volgend jaar toe.
Moet zeggen dat het dit jaar heel moeilijk is. Het jaar stond een beetje in het teken van ziek zijn. En accepteren dat het nooit meer hetzelfde zal worden.
Ergens is dat een harde dobber maar langs de andere kant zijn er ook lichtpuntjes. Ik heb de lachgang ontdekt/“gemaakt” en daarmee ook het besef dat iedereen wel zijn eigen kruis te dragen heeft. Ik ben nog altijd dankbaar dat mijn ziekte niet gepaard gaat met pijn hoewel dat psychologisch misschien makkelijker zou zijn. En blij dat ik hier steeds positieve reacties krijg, hoewel ik soms niet snap dat jullie mijn “geraas” nog niet beu zijn 😹.
Il geniet ook van jullie verhalen die hier voorbijkomen al dan niet realiteit. En sommigen zetten me zelfs aan om dingen uit te proberen zoals een haiku of limerick te proberen.
Bedankt allemaal voor jullie loutere zijn.
En nee, ik heb geen sombere gedachten. Maar wou gewoon eens jullie bedanken en zeggen dat ik jullie waardeer.
Dus lachgang, mijn dag gisteren bracht ik voornamelijk slapend door en vandaag ga ik dat veranderen ( moet sowieso naar Vincent 😹), trek die lachspieren aan en maak iemands dag.
Fotookes
Vind je leuk wat je las? Geef me een 👍🏻 of schrijf een berichtje. Laat van je lezen…