Loslaten…

Weer de hele dag doorgebracht op de bank. Lamlendig tv-kijken en mezelf geestelijk zitten uitmaken voor luie trien.

Ik weet dat het geen luiheid is, maar toch is die klik er geestelijk nog niet echt. Is net zoals met afvallen, het beeld in je hoofd blijft dat van toen je nog meer woog. Je gaat nog altijd zijwaarts door de deur en grijpt nog altijd naar een veel te grote maat. Zoiets is dat dus met die vermoeidheid ook. Je weet dat je er niets kan aan doen en dat je gewoon even moet herladen en toch blijft je hoofd bezig van je moet verder, je hebt geen tijd om te zitten.

Ik weet niet of ik de klik ooit ga kunnen maken.

Ergens zal ik wel moeten want lichamelijk kan ik niet anders dan slapen en rusten. En mijn hersenen kunnen dan schreeuwen wat ze willen, ik val gewoon in slaap waar ik zit.

Maar heb toch aan mijn blog kunnen werken. Heb weer een paar lekkere receptjes gevonden en wat spreuken ontleed. Dus alles zit snor voor een tijdje. De lachgang kan er weer tegen 😹.

Heb gisteren ook geleerd dat je zelfgemaakte vol au vent best niet opwarmt in de microgolf want dat geeft een niet zo appetijtelijk uitzicht 😹. Gelukkig wist ik dat de smaak goed zat.

Gisterenavond zat ik er even totaal door. In zag overal obstakels en wist niet meer van wat hout pijlen te maken. Dus langer dan twee uur aan de chat gehangen met mijn mental coach. Samen overeengekomen dat het misschien toch eens handig is om met een psycholoog te praten. Maar ga eerst zaterdag aan wat zelfbewustzijn werken en dan kijken hoe ver ik er voor sta. Moet zeggen dat ik daarnet veel rustiger weer eens met Luna op de rand van het bed heb gezeten en gewoon de vogeltjes heb gadegeslagen. Ik mistte dat kleine ochtendritueel wel een beetje. Blij dat het terug lukte.

Vandaag de laatste keer Vincent tot december. Ondertussen zal het zelfmotivatie worden 😹.

Hopelijk vandaag meer dan bankhangen.

Geniet van jullie dag, het weekend komt er weer aan. Vergeet niet te lachen.

Fotookes